با ولايت زنده ايم

تيشه به دستان عليه عفاف در سينماي ايران ؟

فارا — Fri, 27 Jan 2012 22:45:00 GMT

چند ماه پيش وقتي آقاي فرج الله سلحشور دست به افشاگري عليه سينما و بازيگران زن آن زد اين مجلات و سايت هاي زرد و بازيگران معلوم الحال بودند که دست به فرا فکني زدند و با صدور بيانيه هاي رنگارنگ ، درس اخلاق گذاشتن و با پوشش رسانه اي آن از سوي برنامه هفت (با دعوت از بازيگران زن مثل مهناز افشار )شروع به مظلوم نمايي و حمله به آقاي سلحشور کردند.

اما کجايند خانم هاي پاکدامني چون تهمينه ميلاني ، مهناز افشار ، پگاه آهنگراني ، مريلا زارعي ، باران کوثري ، نيوشا ضيغمي ، هانيه توسلي و...که اين بار براي حفظ شرف و حرمت خودشان عليه هم کيششان بيانيه صادر کنند .

آيا کار گلشيفته از کار آقاي سلحشور زشت تر نبود ، آيا به حيا و پاکدامني شما ضربه نخورد ، آيا به غرور و غيرت شما بر نخورد ، آيا آبروي هنر هفتم شما نرفت ، آيا آبروي سينما ي ايران زير سوال نرفت و هزاران آياي ديگر که در خانه اگر کس است يک حرف بس است .

خانم هاي پاکدامن به نظر شما آيا کار اين خانم زشت بود يا نه ؟ به نظر من که اگر زشت بود خب حتما شماها واکنشي نشان مي داديد چون قبلا هم چنين عکس العملهايي از جانب شما ديديم و اگر هم نبود که به نظر هم همينطور است پس نبايد به افشاگري جناب سلحشور خرده مي گرفتيد چون ايشان واقيعت را گفته بودند.

امثال شماها قبلا با اعمال و گفتارتان اين را ثابت کرديد براي مثال : خانم معتمد آريا بايد يادشان باشد که در آلمان کشف حجاب کردند و يا در اظهار نظري گفته بودند که من از سينماي ايران خوشم نمي آيد چون روابط جنسيش کم است و يا خانم تهمينه ميلاني که در برنامه زنده هفت فرمودند که مردم ايران به دليل عدم برخورداري از روابط جنسي عقده اي هستند و يا خانم ليلا حاتمي که چندي پيش گفتند که من از ديدن صحنه هاي خصوصي افراد در جامعه اسلامي لذت مي برم و يا شرکت با وضع آنچناني در جشنواره هاي خارجي که بويي از عفت و پاکدامني در آن نيست

بايد گفت که گلشيفته نمونه اي از تفکر حاکم بر سينماي ايران است و اين غده ي سرطاني اين بار خود را اين چنين نمايان کرده است .

اما چرا همه سکوت کرده اند ؟، با اين اوصاف که نبايد انتظاري از سينما و سينما گران داشت و لي آيا مجلس ،صداو سيما ، وزارت ارشاد و نهاد هاي فرهنگي هم بايد سکوت کنند . پس غيرت ديني کجا رفت.

باز نشر در رجانيوز و جام نيوز و ازاد نگار

به ياد حسين

فارا — Fri, 13 Jan 2012 23:10:00 GMT

شب اربعينه..

نواي غم دنياي شيعيان رو فراگرفته....شيعيان با قلبهايي از ظلم ظالمان زمان گرفته.. نواي يا حسين بر لب و اشك بر چشمان منتظر ظهور منجي خويشند.

امروز نيز در كربلاي سرزمين هاي اسلامي در سكوت.. خنجر به قلب شيعه و تيشه بر ريشه عاشوراييان ميزنند...

كجاست ابوالفضل ..كجايند ياران حسين....

در اين سرزمين دنيا..هرجا نام حسين بر زبانها و مرامها جاري باشد...خفه اش ميكنند زيرا بردگي در جهان امروز ما جريان دارد و حسينيان شعار هيهات من الذله بر لب دارند...

برده داران قرن بيست و يكم دشمن قسم خورده حسين اند...سرخ جامگان حسيني در كربلاي قرن بيست و يك با فريب خوردگان شيطاني

جنگ عظيمي بپا نمودند....نباشد مثل مختار دير به نينوا برسيم...كه شايد مختاري نباشد كه توابين را گرد اورد و شايد مختاري نماند...

به ياد پدر

فارا — Thu, 15 Dec 2011 23:22:00 GMT

ياد پدر

پدرم اين جوري بود وقتي من :
4 ساله كه بودم فكر مي كردم پدرم هر كاري رو مي تونه انجام بده.
5 ساله كه بودم فكر مي كردم پدرم خيلي چيزها رو مي دونه.
6 ساله كه بودم فكر مي كردم پدرم از همة پدرها باهوشتر.
8 ساله كه شدم ، گفتم پدرم همه چيز رو هم نمي دونه.
10 ساله كه شدم با خودم گفتم ! اون موقع ها كه پدرم بچه بود همه چيز با حالا كاملاً فرق داشت.
12 ساله كه شدم گفتم ! خب طبيعيه ، پدر هيچي در اين مورد نمي دونه .... ديگه پيرتر از اونه كه بچگي هاش يادش بياد.
14 ساله كه بودم گفتم : زياد حرف هاي پدرمو تحويل نگيرم اون خيلي اُمله.
16 ساله كه شدم ديدم خيلي نصيحت مي كنه گفتم باز اون گوش مفتي گير اُورده.
18 ساله كه شدم . واي خداي من باز گير داده به رفتار و گفتار و لباس پوشيدنم همين طور بيخودي به آدم گير مي ده عجب روزگاريه.
21 ساله كه بودم پناه بر خدا بابا به طرز مأيوس كننده اي از رده خارجه.
25 ساله كه شدم ديدم كه بايد ازش بپرسم، زيرا پدر چيزهاي كمي درباره اين موضوع مي دونه زياد با اين قضيه سروكار داشته.
30 ساله بودم به خودم گفتم بد نيست از پدر بپرسم نظرش درباره اين موضوع چيه هرچي باشه چند تا پيراهن از ما بيشتر پاره كرده و خيلي تجربه داره.
40 ساله كه شدم مونده بودم پدر چطوري از پس اين همه كار بر مياد ؟ چقدر عاقله، چقدر تجربه داره.
50 ساله كه شدم حاضر بودم همه چيز رو بدم كه پدر برگرده تا من بتونم باهاش دربارة همه چيز حرف بزنم ! اما افسوس كه قدرشو نتونستم خيلي چيزها مي شد ازش ياد گرفت.